Business as usual

Time flies... achteraf gezien dan, want er is ontzettend veel gebeurd in de afgelopen maanden...

Allereerst ging er op 20 september een enorm blok van mijn been, een last van mijn schouders, met een zucht van verlichting. Eindelijk gepromoveerd! En wat was het een ontzettend gave dag! Vantevoren had ik van iemand de tip gekregen om, op het moment dat ik er zou staan, goed om me heen te kijken om te 'gronden'. Dat werkte fantastisch: overal waar ik keek mensen die duimen omhoog staken, bemoedigend keken en de liefste glimlachen toewierpen die je je maar kan voorstellen. De verdediging ging goed en toen ik eenmaal in de gaten had dat het niet lang meer kon duren, kreeg ik een gevoel van opluchting en blijdschap dat ik nog nauwelijks kon onderdrukken. De foto hiernaast zegt genoeg denk ik. 's Avonds kon ik absoluut niet slapen; flarden van de dag schoten door mijn hoofd en toen ik 's ochtends wakker werd wist ik alle antwoorden (eitje...).

Een week later was de diploma-uitreiking van de Gz-opleiding. Twee jaar opleiding en dan mag ik mezelf vanaf nu Gz-psycholoog noemen. Je moet het zien als een soort kwaliteitskeurmerk; Gz-psycholoog is een beschermd beroep en is opgenomen in het BIG-register. Je wordt opgeleid tot generalist (op het gebied van behandeling en diagnostiek). Tegenwoordig kom je als psycholoog eigenlijk bijna niet meer aan de bak als je die opleiding niet hebt gedaan.
De uitreiking was leuk. Iedereen werd persoonlijk toegesproken door z'n werkbegeleider. Bij mij was dat Anne, een hele lieve collega. Na afloop met z'n allen op de foto en daarna ga je uit elkaar en zie je de (meeste) mensen met wie je 2 jaar lang redelijk intensief bezig bent geweest nooit meer. The End.

En toen was er iets raars... ik had gedacht dat ik na al deze dingen me helemaal relaxed en vrij van stress zou voelen, maar nee... nadenken, nadenken... en toen was het duidelijk: motorrijles! Shit, nog een examen in het vooruitzicht...

Ben in oktober begonnen met lessen op de weg (m'n bijzondere verrichtingen had ik al binnen). M'n tweede (!) les was is de stromende regen en dat was NIET leuk. Was ook de eerste keer dat ik op de auto(snel)weg heb gereden. Het was een hel: ik werd haast van de motor afgeblazen, m'n helm bleef niet goed zitten, regen, een vizier dat beslaat, 100 dingen waar je tegelijkertijd op moet letten en dan die andere automobilisten... ze letten gewoon niet op! Invoegende vrouwen... het zou verboden moeten worden! Motorrijden was op dat moment even niet leuk meer. Heb me in de weken erna echt zo vaak afgevraagd waarom ik dit ook al weer wilde doen. Wat vond ik er ook alweer zo leuk aan? Kon ik niet gewoon op het oefenterrein blijven?? Gewoon voor altijd achtjes, langzame slaloms, en noodstops blijven maken?? NEE! Natuurlijk niet! Het weekend voor m'n examen was ik er zo mee bezig dat ik zelfs over de instructeur (Richard) heb gedroomd, en hij moest ervan huilen... hahaha. En ja... angst zit tussen de oren. Het is belachelijk wat angst met je kan doen. Maar eerlijk... het heeft tot de allerlaatste les (en die was 1 dag voor het examen) geduurd voordat ik er eindelijk weer vertrouwen in had. Die laatste les moest ik zelf de route bepalen, dus voorop rijden. Even geen commentaar in mijn oor van Richard (die echt erg goed is in zijn vak, maar niet al te scheutig is met complimenten), maar het gewoon helemaal zelf doen. Het was heerlijk! En toen... examen dinsdag 6 november: GESLAAGD!

ZEN...

Even een kleine update...

Jeetje... een weblog... wat moet je ermee?
Ik vind het leuk om een beetje met computers te rommelen en daarom leek het me ook wel geinig om een weblog in elkaar te zetten. Maar een blog is bedoeld om dingen met anderen te delen. Nu ben ik ook niet van de dagboeken, dus een weblog bijhouden is best veel gevraagd.

Maar laat ik beginnen met een kleine update...
Allereerst zijn Tinus en Amy inderdaad verhuisd naar Malawi! Wat een avontuur! Eind januari zijn ze vertrokken, maar niet na een zeer geslaagd afscheidsfeestje te hebben gegeven (zie fotootjes hiernaast). Het is wel raar hoor, dat je beste vriendinnetje niet meer in de buurt woont. Op zich realiseer je je dat niet zo, omdat je via msn, skype, e-mail en telefoon gewoon het idee krijgt alsof ze nog om de hoek wonen. Maar laatst reed ik 'toevallig' door De Meern en bekroop me ineens een raar gevoel; normaal gesproken zou je even spontaan langsrijden, maar dat kan dus niet. Gek om elkaar niet fysiek in de buurt te hebben. Maar goed, geen drama's! Ik vind het heerlijk om al hun verhalen te lezen en foto's te bekijken.

Ander nieuws: de datum voor m'n promotie is bekend!! Joehooeeeee! Op donderdag 20 september om 15:00u precies moet ik in de Lokhorstkerk in Leiden mijn proefschrift verdedigen. Aaaaaaah. Aan de ene kant lijkt het me supereng om in het openbaar, ten overstaan van vrienden en bekenden, vragen over m'n onderzoek op me afgevuurd te krijgen, waarop ik vervolgens nog een zinvol antwoord moet formuleren ook. Aan de andere kant voelt het nu eigenlijk al als een hele verlichting: 20 september ben ik verlost van de last die me al jaren dwarszit. Ik zou kunnen zeggen dat ik nooit gedacht had dat het me zou lukken, maar eigenlijk is dat niet waar. Als je ergens aan begint, moet je het ook afmaken!!
Ben op dit moment nog bezig met de laatste loodjes. Het zijn er nog aardig wat. Vier van de vijf artikelen zijn gepubliceerd in buitenlandse tijdschriften. Nog eentje te gaan dus. Verder moet het boekje, het proefschrift, gelayout worden. Gelukkig hoef ik dat niet zelf te doen, maar heeft Jeremy aangeboden me daarbij te helpen. En oja, last but not least, ik moet nog een aantal stellingen bedenken. Het is traditie dat je stellingen toevoegt aan je proefschrift: 4 over je onderzoek, 4 met betrekking tot je vakgebied en maximaal 4 algemene die grappig zijn of betrekking hebben op de actualiteit. Dus... bij dezen... weet je nog een leuke stelling, geef ze maar door!!

Wel gek hoe dat werkt eigenlijk; nu de datum van m'n promotie bekend is, komt er ruimte in mijn hoofd vrij voor nieuwe dingen. Zoals het bijwerken van m'n weblog bijvoorbeeld, maar ook vele andere plannen. Zoals... een vervolgcursus salsa (een aanrader voor iedereen met een beetje ritmegevoel), opknappen van m'n rollerkastje, op huizenjacht samen met m'n lief, de deuk in m'n auto zelf (jaja!) repareren (dat wil zeggen: roest wegschuren en in de grondverf. Al zal het er niet veel beter op worden vrees ik...), cursus autotechniek, en heel veel sporten!

Dat zijn nog maar plannetjes. Echt in petto voor de komende tijd:
Morgen: tandarts...
30 maart t/m 2 april: Bollenbach
19 t/m 23 april: weekendje weg
27 t/m 30 april: met m'n ma op bezoek bij m'n broertje in Londen
7 mei: 60e verjaardag van m'n pa
26 mei: concert van de Dolly Dots in Ahoy (Nee, dit is geen grap! Dit is jeugdsentiment!)
28 juni t/m 1 juli: Rock Werchter!! Woehoe!
28 september: diploma uitreiking Gz-opleiding
oktober 2007: een maandje op vakantie in Malawi??

Het grote avontuur van Tinus en Amy

Hieronder noemde ik al even het grote Malawi avontuur van Amy. Tinus en Amy, twee goede vrienden, gaan dus emigreren naar Malawi. Ze gaan helpen bij het verder opzetten van een Wildpark. Als alles doorgaat (en dat is 99% zeker) vertrekken ze eind januari 2007! Check hun weblog...

Mijn eerste berichtje...

... in mijn eigen weblog. Nooit gedacht dat ik nog eens over stag zou gaan. Was ik een half jaar geleden nog helemaal 'anti' ('nee! nee! nee! Ik doe niet mee aan die onzin!'), nu vind ik het echt ontzettend grappig dat ik een eigen weblog heb waar ik lekker in kan knutselen.
Het kon natuurlijk ook niet anders...er zit een computerwizzkid in mijn vriendenkring: Amy. Zij 'post' foto's op flickr (wat??), maakt websites (huh??) en heeft nu net weer een nieuwe weblog gemaakt voor hun grote Malawi avontuur (tuurlijk!!). Ik loop al maanden te zeuren of zij me niet een keertje computerles wil geven! En dat terwijl ik op mijn werk toch écht bekend sta als degene die alle computerproblemen kan oplossen! (Maar dat zegt meer iets over het computeranalfabetisme van mijn collega's misschien ...)
Ik dacht dat het maken van een weblog allemaal superingewikkeld zou zijn. Nee dus!
Maar eeeh... wat ik er nu verder allemaal op kwijt moet, daar ga ik nog maar even over nadenken.